ب- خطوط انتقال

در شبکه های برق رسانی و فیدینگ یا فیدرها برای منتقل کردن انرژی تولیدی نیروگاه ها از خطوط انتقال برق استفاده می شود.این خطوط برق تولیدی را مراکز مصرف کننده ارسال می کند . انواع خطوط انتقال شامل خطوط هوایی و زمینی و دفنی میباشند.

خطوط انتقال هوایی شامل سیم‌ها و کابهای فلزی هستند که به دو برج یا تاور بلند نصب شده‌اند. برای کاهش مصرف مواد و ارزانتر شدن کابلها در فشار قوی و فشار متوسط معمولا از کابلهای آلومینیوم که سبکتر و اقتصادی تر هستند استفاده میشود. خطوط انتقال‌برق هوایی معمولاً برای انتقال برق در فواصل بلند و ولتاژهای بسیار بالاتر استفاده میشوند. خطوط انتقال‌برق زیر زمینی، خطوطی هستند که کابل‌های برقی آنها زیر زمین یا آندرگروند نصب شده‌اند. یکی از مزایای خطوط انتقال‌برق زیر زمینی این است که آنها به دلیل عدم وجود ستون‌ها و برج‌ها، زیبایی منظره شهری را حفظ می‌کنند. همچنین، این نوع خطوط‌ برای شهرها و مناطقی که به دلیل محدودیت‌های فضایی نمی‌توانند از خطوط انتقال‌برق هوایی استفاده کنند، مناسب هستند.



-خطوط هوایی یا زمینی و پستهای با ولتاژهای230و400کیلوولت شبکه های انتقال نامیده می شوند.

-خطوط هوایی یا زمینی و پستهای با ولتاژ های 63و132کیلوولت شبکه های فوق توزیع نامیده می شوند.

-خطوط و پستهای هوایی یا زمینی با ولتاژهای11،20و33کیلوولت شبکه های فشارمتوسط نامیده می شوند.

بنابراین برای توزیع انرژی الکتریکی در مناطق مسکونی ازآندرگروند لاین استفاده می شود. ولتاژ های پایین تر از 29کیلوولت برای توزیع انرژی الکتریکی در مناطق شهری استفاده می شوند.

ترتیب مراحل کاهش دادن این ولتاژ در شبکه های توزیع برق ایران معمولا به این صورت است:

400/230 کیلوولت، 230/132 کیلوولت، 132/63 کیلوولت و 63/20 کیلوولت.

در نهایت و در نقطه توزیع نهایی برق، ترانسفورماتورهای کاهنده، مقدار ولتاژ را از 20 کیلوولت تا حد برق مصرفی (400/230 ولت) کاهش می دهند.



شکل2- خطوط انتقال